Brugge het beloofde vegan land of toch niet?

27 september 2016Blog Standard

Brugge, het beloofde vegan-land, of toch te middeleeuws?

Drie jaar geleden bezocht ik al eens Brugge en heb ik me niet veel verder verplaatst dan de Belgische kroegjes en de slaapkamer van onze Bed&Breakfast. Oké toegegeven, ik was met mijn kersverse toenmalige vriend, je kunt vast begrijpen hoe dat gaat. Cultuur snuiven en het eten in kaart brengen kon vast nog wel een andere keer.

Die andere keer was afgelopen week en ik ging vol goede moed, mét vegan tas, maar weer eens zónder vegan eten op stap.

Drie dagen lang stonden we perplex. Dit kwam door de toch wel grotere cultuurverschillen dan verwacht. Ook kwamen we vaak in hilarische en wat vreemde gesprekken terecht. Uiteraard gingen deze gesprekken meestal over eten. Ach waar het hart van vol is.

Tijdens onze trip kwamen we al snel heel toevallig terecht bij een banketbakkerij, waar we een veel te duur, maar zeer smaakvol kopje koffie dronken. De  banketbakker stelde aan mij een nogal bijzondere vraag in zijn onwetendheid en nieuwsgierigheid naar veganisme.

“Mevrouw, hoe zit dat dan met moeders die borstvoeding geven. Mensen zijn toch ook dieren, mag je dan wel melk van een dier drinken?” Dit was de start van drie dolle en bijzondere dagen.

Brugge heeft twee restaurants waar vegan eten op de kaart staat. Dit gaf wat hoop en ach in de overige restaurants konden ze de gerechten toch vast wel een beetje aanpassen? Niet dus!

Ik bezocht vis en vega restaurant Reliva en vega restaurant De Plaats (voorheen lunchroom Lotus).

Restaurant Reliva is een hip ogend familiebedrijf en ze koken er met liefde. De gerechten werden heerlijk beschreven. Helaas heb ik mijn hoofdgerecht terug moeten sturen (we kwamen erachter dat die toch wel wat vreemd smaakte). Daarna werd het helaas allemaal nogal ongemakkelijk. Onze feedback werd niet gewaardeerd en de jonge meneer zei, “U kunt ons niets meer leren over alles wat met eten te maken heeft”. Hij was overduidelijk zo trots op alles, dat feedback niet welkom was. Pluspunten waren er gelukkig ook, althans ééntje dan, er stond veganistische wij op de kaart.

Restaurant De Plaats heeft een heerlijk verstrooid liefdeskoppel als eigenaar. Bij binnenkomst moesten we van de 20 lege tafeltjes zo snel mogelijk een plekje kiezen. Anders raakte de eigenaresse wel erg in de stress. We kregen zwarte olijfjes, deze werden echter wel van een oude tafel geplukt. Ach ja de ik-red-de-wereld-instelling, daar hoort geen food waste bij zullen we maar zeggen. Hier konden we ook nog wel om lachen. Bovendien werden onze wijnglazen tot aan de rand toe gevuld, best lief. Het zicht op de drie magnetrons en de chaotische “chef” in de keuken zorgde wel voor steeds minder vertrouwen in het eten. Regelmatig hoorden we het pingeltje van de magnetron gaan. Ook vlak voor wij ons eten geserveerd kregen, was dit inmiddels herkenbare ritmische geluid weer te horen. Het eten zelf was inderdaad zo erg als we al vreesden. Toen ik vroeg hoe de aardappeltjes bereid waren kreeg ik als antwoord, “mevrouw ik gebruik 15 kruiden, suiker en honing”. Dit resulteerde in een komisch gesprek waarin meneer vooral niet luisterde, maar enkel zelf hele vreemde dingen zei. Naast mijn verbazing over het verzonnen verhaal van de 15 kruiden vroeg ik wat de honing in een plantaardig gerecht doet. En dat nog wel in een gespecialiseerd vega en vegan restaurant. Daarop kreeg ik weer een fantastisch antwoord. “Weet u wat er in Fristi zit, of in M&M’s hè? En ja, je hebt een strekking in het verdere veganisme, want ja een wortel, die trekken ze ook uit de grond.” Hij was niet bot, niet onaardig, maar wist letterlijk niet waar hij het over had. De arme man wist niet wat hem overkwam, zomaar mensen in zijn restaurant met verstand van eten.

Wij stonden en staan nog steeds perplex van het gebrek aan kennis binnen zijn beroep als kok. Hij wist niks van koken, niet van de voorbereiding om een serieus (vegetarisch) restaurant te beginnen en al helemaal niets van de omgang met klanten. Soms kun je maar beter heel vriendelijk mee lachen, ze succes wensen en met gierende banden het pand verlaten. Elke poging om een ander te willen helpen is er één. Het is aan de ander om dit we waarderen en mee te nemen.

Tijdens onze laatste avond werd gelukkig een en ander goed gemaakt door een fantastische wijnboer in het centrum van Brugge, genaamd Cuvee. Hier dronk ik meerdere glazen wijn van het merk La Sorga. Ongeklaarde wijn, sulfietvrij en serieus super lekker. Ik heb uiteraard wat flessen meegenomen om thuis zo snel mogelijk weer leeg te drinken. Mocht je de kans krijgen deze wijn ergens anders te kopen, echt doen.

Conclusie
Daar waar België toch wel bekend staat om zijn plantaardige toegankelijkheid, kun je aan Brugge beter één dag en nacht een bezoek brengen. Daarna zou ik door naar Gent reizen. Het lijkt wel alsof je in Brugge letterlijk het middeleeuwse pakket krijgt. Of ze dit opzettelijk doen is dan nog maar de vraag. Ik denk dat het prachtige stadje gewoon wat achterloopt en ze zich niet bewust zijn van de wat ouderwetse manier van denken. Ga niet voor het goede (vegan) eten, de leuke gesprekken met de locals en een betaalbaar kopje koffie. Ga vooral wél voor de gebouwen, de sfeer en een heerlijk Bels biertje.

IMG_0076 IMG_0434 IMG_0070 IMG_9947

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *